PLAYBOY さんのプロフィールPLAYBOY ^^!!フォトブログリストその他 ツール ヘルプ

ブログ


    2月25日

    โค้งสุดท้าย...นิสิตรั้วจามจุรี

     
    รู้สึกใจหายนะเนียะ ... อยู่ดีดี ก็ 4 ปี ซะแล้ว .... จะจบแล้ว
    นึกๆดูแล้ว ...  เวลามันช่างผ่านไปเร็วซะเหลือเกิน ... ยังรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านปรับระดับไปเมื่อม่ายกี่เดือนนี่เอง
    คิดถึงเพื่อนๆ  ... คิดถึงน้องๆ  ... คิดถึงอาจารย์  ... คิดถึงหอพัก  (และ wireless หอด้วย ม่ายรู้ไปที่อื่นจะมี wireless ใช้ออนเอ็มอ่ะป่าว )
     
    เค้าว่ากันว่า ... ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยนั้น มันช่าง อึ้ง ทึ่ง เสียว ซะเหลือเกิน ... พิสูจน์มาแล้ว มันก็จริงอย่างที่เค้าว่า (เว้นซะแต่ว่า ใครจะใช้ชีวิตแบบกลางวันไปฟังเลคเชอร์ กลางคืนนั่งท่องตำรา คงอดลิ้มรสชาติของชีวิตเด็กมหาวิทยาลัยอย่างแท้จริง )
     
    บางคนเคยถามนะว่า ... ทำยังไงถึงจะสามารถเรียนไปด้วย พร้อมๆกับ ทำกิจกรรม  (แบบม่ายเสียการเรียน) ...
    แหม่ อันนี้มันก็ต้องมีหลักในการเรียนสิ ... ช่ายมะ ... ม่ายงั้นม่ายอยู่รอดมาถึง 4 ปี ได้หรอก
     
    อันนี้วิธีการส่วนตัวนะ ใครจะเลียนแบบก็ไม่สงวนสิทธิ์   ...
     
    ง่ายๆ .. เคยได้ยินคำว่า "หัวใจนักปราชญ์" มะ  ถ้ายังม่ายคุ้น ... มันก็คือ "สุ จิ ปุ ลิ" นั่นแหล่ะ
    สุ = สุตมยปัญญา คือ ปัญญาเกิดจากการฟัง
    จิ = จินตามยปัญญา หรือ จินตนาการ นั่นเอง
    ปุ = ปุจฉา คำนี้น่าจะคุ้น
    ลิ = ลิขิต
     
    ผสมผสานกับทักษะการสื่อสารพื้นฐานของมนุษย์ นั่นคือ ฟัง พูด อ่าน เขียน
    เมื่อยูเนี่ยนกันแล้ว (ยูเนี่ยน คือ รวมกันแล้วเปงก้อนใหญ่ขึ้น นี่ มีความรู้เหมือนกัน) ก็จะเกิดเปงขั้นตอนการเรียนของข้าพเจ้าตลอด 4 ปี ที่เปงลูกพระเกี้ยว
     
    STEP 1 = ฟัง คือ ฟังเลคเชอร์ เพราะมีแนวคิดว่า ปกติ อาจารย์ส่วนใหญ่ จะเตรียมการสอนมาดี จะคัดเอาส่วนสำคัญๆมาถ่ายทอดให้ลูกศิษย์ และที่สำคัญ ข้อสอบคงไม่เกินหรือนอกเหนือจากส่วนที่อาจารย์สอนหรอก ทั้งนี้ เพื่อความชัวร์ว่าจะไม่พลาดในสิ่งที่อาจารย์ถ่ายทอดมาแม้แต่วินาทีเดียว (อาจจะเผลอหลับ) ต้องอาศัยเทคโนโลยีเข้ามาช่วย นั่นคือ MP3 อัดเลคเชอร์ไว้ กันพลาด และจะได้กลับมาฟังใหม่ ทบทวนสิ่งที่เรียนด้วย
     
    STEP 2 = จิ คือ เมื่อขณะฟัง อย่าฟังแบบสักแต่ผ่านเข้ารูหู ต้องส่งผ่านสิ่งที่ฟังไปยังสมองแล้วคิดตามไปด้วย มันอาจจะใช้เวลานานในการฟังไปด้วย คิดไปด้วย (บางครั้งคิดเพลินไปหน่อย ยาวเลย) แต่มันจะช่วยให้เราเข้าใจยิ่งขึ้น จดจำได้ดีอีกด้วย
     
    STEP 3 = ปุ คือ ปุจฉา นั่นคือ ซักถามเมื่อเกิดข้อสงสัย ถามอาจารย์ ถามคนที่มีความรู้มากกว่า อาจจะเปงรุ่นพี่ เพื่อน ฯลฯ จนได้คำตอบ
     
    STEP 4 = ลิ คือ ลิขิต หรือ เขียน นั่นแหล่ะ ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยชอบจดเลคเชอร์ในห้อง เพราะจะนั่งฟังอย่างตั้งใจ ฟังไปด้วย คิดไปด้วย (เผลอหลับก็มี อิอิ) แต่จะมีเขียนเอาตอนแกะเลคเชอร์ที่อัดมาได้ (แต่จะไม่เขียนหรอก ใช้พิมพ์แทน) ทั้งนี้ ประโยชน์ของการเขียนหรือพิมพ์ มันจะช่วยให้เราเกิดทักษะหลายๆด้าน เช่น ทักษะการฟังแล้วจับใจความที่สำคัญๆ เรียบเรียงเป็นคำพูดของเราเอง และจดจำได้ดีกว่าการฟังอย่างเดียวแล้วก็ผ่านเลยไป อันนี้คอนเฟิร์ม
     
    STEP 5 = แกะเลคเชอร์เสร็จเรียร้อยแล้ว ก็ต้องกลับมาอ่านไอ้ที่แกะนั่นแหล่ะ ทบทวนสิ่งที่เรียนไป นอกจากนี้ก็อ่านหนังสืออื่นๆเพิ่มเติมด้วย  แล้วอาจจะโน้ตย่อโครงสร้างสิ่งที่เรียนด้วย เช่น หัวข้อใหญ่ ข้อข้อย่อย และ Detail สำคัญๆนิดหน่อย (จากหนังสือร้อยกว่าหน้าหรือเลคเชอร์สิบกว่าชั่วโมง ก็จะเหลือ A4 ไม่กี่หน้า หรือแค่หน้าเดียวก็ได้ จำสบายเลย)
     
    STEP 6 = เมื่อผ่านทั้ง 5 ขั้นตอนแล้ว ขั้นตอนนี้สำคัญเช่นกัน คือ การฝึกพูด ยังไงน่ะหรอ ก็หาคู่สนทนาซักคน (ขั้นแรกอาจจะเปงคนที่มีพื้นฐานในสิ่งที่เรากำลังจะสนทนาด้วย ต่อไปอาจพัฒนาเปงคนที่เรียนภาคอื่น คณะอื่นก็ได้) พูดอะไรบ้าง ก็พูดให้เค้าฟังว่า ที่เราเรียนมา มีอะไร ยังไงบ้าง เพื่อดูว่า เค้าเข้าใจสิ่งที่เราพูดหรือไม่ เพราะมีแนวคิดว่า การที่จะถ่ายทอดสิ่งใดๆให้คนอื่นเข้าใจได้นั้น เราต้องเข้าใจก่อน อีกทั้ง ถ้าพูดๆไป เราติดขัดตรงไหน ก็จะเปงการเช็คด้วยว่า เราต้องกลับไปทำความเข้าใจเพิ่มเติมในเรื่องไหน ประเด็นไหนบ้าง
     
    ทั้งนี้ ก่อนที่จะเริ่ม 6 ขั้นตอน ต้องรู้ก่อนว่า วิชาที่เรากำลังจะเรียนนั้น เรียนเรื่องอะไรบ้าง อะไรสำคัญ อาจารย์เน้นส่วนไหนเปงพิเศษ อะไรเปงรายละเอียดปลีกย่อย แนวข้อสอบเปงอย่างไร (นิติดีหน่อยที่เค้าจะจัดเตรียมข้อสอบเก่าของทุกปีไว้ที่ห้องสมุด ตามพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540)
     
    เพียงแค่นี้ ก็สามารถพิชิตข้อสอบได้ไม่ยาก รับรองคุณภาพ ISO9002 อิอิ
     
     

    コメント (6 件)

    しばらくお待ちください。
    入力されたコメントは長すぎます。短くしてください。
    何も入力されていません。もう一度やり直してください。
    現在、コメントを追加できません。後でもう一度やり直してください。
    コメントと書くには、保護者 (ほごしゃ) の方の許可 (きょか) をもらってください。許可をリクエストする
    保護者 (ほごしゃ) の方が、あなたがコメントを書けないようにしています。
    現在、コメントを削除できません。後でもう一度やり直してください。
    1 日に投稿できるコメントの最大数を超えました。24 時間経過してから、もう一度やり直してください。
    あなたが他のユーザーに対して迷惑行為を行っている可能性があると確認されたため、お使いのアカウントによるコメントの投稿を無効にしています。誤って無効にされたと思われる場合は、Windows Live のサポートにお問い合わせください。
    コメントを投稿する前に、以下のセキュリティ チェックを完了してください。
    セキュリティ チェックに入力する文字は、画像に表示されている文字または音声で流れた文字と一致していなければいけません。

    コメントを投稿するには、お使いの Windows Live ID でサインインしてください (Hotmail、Messenger、または Xbox LIVE を既に使用している場合は、そのアカウントが Windows Live ID です)。サインイン


    Windows Live ID をお持ちでない場合は、アカウントを新規登録してください。

    MySCi_TAla​E ZYnEさんの投稿:
    สวัสดีพี่ อ๊อฟ...... อื้มก้อนะ  ขอบคุณละกันที่ช่วยในหลายๆเรื่อง ((  รวมถึงเรื่องนี่ เม้นว่า  
    แวะมาแอบอ่านซาเปซแล้วน้า อืมซึ้งโครต!!!+++ ขอบใจมากมาย เหอๆ ))) 
     
     ก้อจจบปี4 แล้วสินะ  อ่านแล้วล่ะ สุ  จิ  ปุ  ลิ น่ะ   ดีมากๆ จะได้ไปเปนเทคนิคในการเรียนน่ะ......
     
    เหนเพื่อนบอกว่า  เคยเจอพี่อ๊อฟ  พี่อ๊อฟขี้เซาจริงป่าว.... 
     
    แล้วจะทำตามที่พี่สอนละกัน  " จะได้เปนเยาวชนของชาติต่อไปในภายภาคหน้า เน้ออออออออออ "
     
    I'll keep ma finger crossed.
     
    ซายน์
     
    3 月 5 日
    GaME OvER PEN'1さんの投稿:
    คิดถึง...จัง
     
    ความห่วงใยก็เหมือนดวงดาว มองเห็นเป็นครั้งคราว แต่ไม่เคยไปไหน
     
     
    3 月 3 日
    โอ้โห  นี่เป็นข้อคิดที่ดีมากมาย สำหรับใครที่ได้เข้ามาดูคงรู้สึกว่า "อืม ช่ายเนอะ" ช่ายมะ ก็ขอแสดงความยินดีล่วงหน้า สำหรับว่าที่พี่บัณฑิตของเรา เย้!!!!!!!!
    3 月 1 日
    weruwanara​k paweenaさんの投稿:
    มาเม้นให้เเล้วน๊า...ดีใจด้วยนะจาจบเเล้ว
    3 月 1 日
    Choojun Kittayaさんの投稿:
    น่านสิเนอะ พี่อ๊อฟทำได้ไงเนี่ย ทึ่งแต่แรกแล้ว
    และแล้วก็เผยวิธีออกมา คิกๆ
    เดี๋ยวจะเอาไปใช้บ้าง
     
    เรื่องของเวลา
    ฝ้ายว่านะ มันเร็วจริงแหละ แต่กะคนที่เรารู้จักในช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่ารวดเร็ว    ทำไมรู้สึกผูกพันจังเลย.......
    2 月 27 日
    Cullen Madam ooothさんの投稿:
    แวะไปก้อแวะมา อิอิ  สู้ๆนะค้า จาเปนพี่บัณฑิตแล้วสินะ
    2 月 25 日

    トラックバック

    この記事のトラックバックの URL は次のとおりです。
    http://march20-2006.spaces.live.com/blog/cns!EDB3C7977C8CC04E!611.trak
    この記事を参照しているブログ
    • なし